உலகமயமாக்கல் என்றால் என்ன?:உலகமயமாக்கலின் உண்மை முகம்.

"ஊருக்கு போறேன்! 32 இன்ஞ் சோனி LED டிவி வாங்கலாம் என்று இருக்கிறேன்" என்று நண்பர் சொன்னபோது அருகிலிருந்த இன்னொரு நண்பர்  "அட ஒலகமயமாக்கல் வந்ததிலிருந்து இப்ப எல்லாமே ஊர்லேயே கெடைக்கிது. இங்கே இருந்து எதுக்கு சுமந்துக்கிட்டு போற?? ஊருலேயே வாங்கிவிடலாம். ஒலகமயம் வந்தது எவ்வளவு வசதியாக இருக்கு?" என்றார்.


நண்பரை பொறுத்தவரை உலகமயமாக்கல் என்பது பயணச்சுமையை குறைத்து ஊரிலேயே அனைத்து பன்னாட்டு கம்பெனிகளின் தரமான(!?) பொருட்களை வாரி வாரி வழங்கக்கூடிய அமிர்த சுரபி. நண்பர் சொல்வது போல உலகமயமாக்கல் என்பது அவ்வளவு நல்ல விடயமா?


உலகமயமாக்கல் என்றால் என்ன?


தகவல் தொழில்நுட்ப புரட்சியும் இணைய புரட்சியும் போட்டி போடும் யுகம் இது. அமெரிக்க அதிபர் தேர்தலை ஆண்டிப்பட்டியில் அமர்ந்து கொண்டு அலச  முடிகின்ற அசாத்திய யுகம். உலகில் எந்தவோரு மூலையில் நடக்கின்ற எந்தவோரு முக்கிய நிகழ்வும் விரல் சொடுக்கில் காட்டுத்தீயாக உலகமெங்கும் பரவிவிடுவதை அன்றாடம் பார்த்துக் கொண்டு தான் இருக்கின்றோம்.


உலகமயமாக்கலின் இந்தப் பரிமாணம், தகவல் தொழில்நுட்பப் புரட்சியோடு தொடர்புடையதாகும். ஆனால் அரசியலையும், சர்வதேச விவகாரங்களையும் உலகமயமாக்குவதென்பது முற்றிலும் மாறுபட்ட பொருளையும் பரிமாணத்தையும் கொண்டதாகும்.


அதென்ன அரசியலையும் சர்வதேச விவகாரங்களையும் உலகமயமாக்குவது?


பொருளதாரம், வெளிநாட்டு வணிகம், வெளிநாட்டு உறவுகள், தேசப் பாதுகாப்பு ஆகிய நான்கு துறைகளை உலகமயமாக்குவது தான் உலகமயமாக்கலின் உண்மையான இலக்காகும். இந்த நான்கும் மக்கள் நல அரசின் ஆளுகைக்குக் கீழ் வருகின்ற மிக மிக முக்கியமான துறைகளாகும்.

உலகமயமாக்கல் என்கிற போர்வையில் மேற்கத்திய, அமெரிக்க ஏகாதிபத்திய சக்திகள் இந்த நான்கு முக்கியமான துறைகளை மூன்றாம் நாடுகளின் அரசாங்களிடமிருந்து பிடுங்கி, அவற்றைத் தம்முடைய ஆளுகையின் கீழ் கொண்டு வரத் திட்டமிட்டு காய்களை நகர்த்திக் கொண்டிருக்கின்றன.

1. பொருளதாரம்


முதலாவதாக, பொருளாதாரத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரத்தைத் தங்களின் கிடுக்குப் பிடியில் கொண்டு வருவதற்காக இவர்கள் என்ன செய்கின்றார்கள்? எந்தெந்த விதங்களில் வேடந் தரித்து வருகின்றார்கள்/ இந்தச் செப்பிடு வித்தையை இவர்கள் செய்வதெப்படி? இதற்காக இவர்கள் போடுகின்ற ஆட்டங்கள் என்னென்ன?

முதலில் உதவித் தொகைகளைத் தருகின்றோம் என்று தொடங்குவார்கள். பாலங்கள் கட்டுவோம், அணைக்கட்டு கட்டித் தருகின்றோம், விமானத்தளம் அமைத்துத் தருகின்றோம் என பல வடிவங்களில் ஆசை காட்டுவார்கள். குறைந்த வட்டியில் கடன் தருகின்றோம் அல்லது சேவைக் கட்டணத்தை மட்டும் கொடுத்தால் போதும் என்று தாமாக முன் வந்து கடன் கொடுத்து கடன் பொறியில் மூன்றாம் உலக நாடுகளைச் சிக்க வைப்பார்கள். பிறகு அதிக வட்டியில் குறுகிய காலக் கடன் என வலையை இறுக்கிக் கட்டுவார்கள்.

இவையெலலாமே கமுக்கமாக நடந்தேறும்.வெளிப்படையான நிர்வாகம்,ஜனநாயகம்,விடுதலை,சுதந்திரம் என்று மூச்சுக்கு முப்பது தடவை சொல்பவர்கள் ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரத்தோடும் எதிர்கால வளத்தோடும் தொடர்புடைய இந்த விவகாரங்களை குறித்து பொதுமக்கள் மத்தியில் விவாதம் நடத்துவதை விரும்ப மாட்டார்கள்.

ஏற்றுமதி- இறக்குமதி வல்லுநர்கள்,வெளிநாட்டு ஆலோசகர்கள்,உள்நாட்டு அரசு அதிகாரிகள் என எல்லாரும் சேர்ந்து கைகோர்த்துக் கொண்டுச் செயல்படுவார்கள். நாட்டின் இறையாண்மை, மக்கள் நலன்,எதிர்காலம் குறித்தெல்லாம் கிஞ்சிற்றும் கவலையின்றி இவர்கள் எல்லாரும் புகுந்து விளையாடுவார்கள்.

அரசு அதிகாரிகள் அரசியல் தலைவர்கள் என்கிற வடிவில் அற்பமான உலக லாபங்களுக்காக நாட்டு நலன்களையும் எதிர்காலத்தையும் வெளிநாட்டு பண முதலைகளுக்கு அடகு வைக்கத் துணிந்து விடுகின்ற, மனச்சாட்சியற்ற கைக்கூலிகள் இவர்களுக்கு எல்லா நாடுகளிலும் கிடைத்து விடுவது தான் வேதனையான முரண்பாடு ஆகும்.

இவ்வறாக, நாட்டின் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பு சிறுக சிறுக மேற்கத்திய ஏகாதிபத்தியவாதிகளின் பிடியில், குறிப்பாக அமெரிக்காவின் கிடுக்குப் பிடியில் முழுமையாகச் சிக்கிவிடும். உடைத்தெறிய முடியாத சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்ட அடிமைகளின் நிலைக்கு நாட்டின் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பு ஆளாகிவிடும்.

அடுத்த கட்டமாக அந்த ஏழை நாட்டின் கரன்ஸி நாணயம் மீது கை வைக்கப்படும்.


நாணயத்தின் மதிப்பைக் குறைத்துவிடு; இல்லையேனில் புதிய கடன் பொருளாதார ஒப்பந்தங்கள் கிடையாது என எச்சரிக்கை விடப்படும். நாணயத்தின் மதிப்பைத் திரும்பத் திரும்பக் குறைக்கும் போது உலக அரங்கில் அந்த நாணயத்துக்கு மதிப்பில்லாமல் போகும்.அதற்கு நேர்மாறாக, அதனோடு ஒப்பிடும்போது அமெரிக்க டாலர், பவுண்டு,ஸ்டெர்லிங், ஃபிராங், யென் போன்றவற்றின் மதிப்பு எகிறிக் கொண்டே போகும்.

உலக வங்கி,ஐ.எம்.எஃப் மற்றும் பிற சர்வதேச நிறுவனங்கள் ஆடிய ஆட்டத்தால் இன்று உலக அரங்கில் அமெரிக்க டாலர் கொடி கட்டிப் பறக்கின்றது. அதனோடு எந்தவொரு மூன்றாம் உலக நாட்டின் நாணயத்தையும் ஒப்பிட முடியாத அளவுக்கு அதன் ஆதிக்கம் நிலைநிறுத்தப் பட்டுள்ளது.சர்வதேச அரங்கில் எந்தவொரு நாட்டின் கரன்ஸியின் மதிப்பைப் பொறுத்தே அந்த நாட்டின் செல்வாக்கும் கணிக்கப்படும். கரன்ஸி வீழ்ந்தால் அந்த நாட்டின் செல்வாக்கும் சரிந்து விடும்.

2.வெளிநாட்டு வணிகம்


இரண்டாவதாக வெளிநாட்டு வணிகத்தை எடுத்துக் கொள்ளுவோம்.எந்த நாட்டுடன் எப்படிப்பட்ட வணிகத்தை வளர்த்துக் கொள்வது? உள்நாட்டு வணிக நலன்கள் பாதிப்படையாத வகையில் ஏற்றுமதி-இறக்குமதி வணிகத்துக்கான கொள்கையை வகுப்பதெப்படி? போன்றவற்றைக் குறித்தெல்லாம் சுயமாக நிர்மணம் செய்கின்ற உரிமை ஒரு நாட்டுக்கு உண்டு.

ஒரு நாட்டுக்கு இருக்கின்ற இந்த சுய நிர்ணய உரிமையைப் பறிக்கின்ற நோக்கத்துடன் மேற்கத்திய, அமெரிக்க ஏகாதிபத்திய சக்திகளால் அமைக்கப்பட்ட நிறுவனம் தான் உலக வர்த்தக அமைப்பு (WTO)

வெளிநாட்டு வணிகத்தில் ஒரு நாட்டுக்கு இருக்கின்ற சுதந்திரத்தையும் உரிமையையும் முற்றாகப் பறிக்கின்ற வலுவான ஆயுதமாக இது இருக்கின்றது. இதனோடு சுதந்திர சந்தை, சந்தை பொருளதாரம் போன்ற சர்வதேச ஒப்பந்தங்கள் மூலகமாகவும் வெளிநாட்டு வணிகத்தில் மூன்றாம் உலக நாடுகளுக்கு இருக்கின்ற சுதந்திரமும் உரிமையும் திட்டமிட்ட முறையில் பறிக்கப்படுகின்றது. இதன் சமீபத்திய எடுத்துக்காட்டாக ஈரான் -இந்திய எண்ணெய்க்குழாய் அமைக்கின்ற திட்டம் முடக்கப்பட்டதைச் சொல்லலாம். இவற்றுக்குப் பின்னால் அமெரிக்க, யூத சூழ்ச்சிகளும் சதித் திட்டங்களும் இயங்குகின்றன என்பது வெளிப்படை.

சுதந்திர சந்தை, சந்தை பொருளாதாரம்,ஏற்றுமதி-இறக்குமதி கட்டுப்பாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்ட வணிகவசதி, சில குறிபிட்ட நாடுகளை மட்டும் அதிகமாக சலுகை காட்டப்பட வேண்டிய நேசநாடுகளை(Most Favoured Countries) அறிவிக்குமாறு அமெரிக்கா செய்கின்ற நிர்பந்தம்- இவையெல்லாமே எதற்காக என நினைத்தீர்கள்?

யாருக்குத் துணை நிற்கின்ற ஏற்பாடுகள் இவை என நினைத்தீர்கள்?

இவற்றால் மூன்றாம் உலக நாடுகளுக்கு எந்தவிதமான பயனும் இல்லை. அதற்கு மாறாக மூன்றாம் உலக நாடுகளில் பன்னாட்டு நிறுவனங்களும் அமெரிக்க நிறுவனங்களும் காலூன்றுவதற்குத் தான் இவையனைத்தும் துணை நிற்கின்றன.இதுதான் மறுக்க முடியாத, மறைக்க முடியாத உண்மை.

இன்னும் வெளிநாட்டு உறவுகள்,பாதுகாப்பு இவை பற்றியும் உலகமயமாக்கல் தொடர்பில் எழுத வேண்டியிருப்பதால். தொடரும்

ஆதாரங்கள்: நூல் உலகமயமாக்கலும் முஸ்லிம் இளைஞர்களும்

'மாவோ':சொந்த தேசத்து மக்களை அகதிகளாக்கிய கம்யூனிசம்

இணையத்தில் மாவோவை ஆசானாக கொண்ட மாவோயிஸ்ட்கள், சீடர்கள் வினவு,மற்றும் செங்கொடி வகைறாக்கள்.இந்தியாவில் எப்படியும் மவோயிஸ கொள்கை கொண்ட ஒரிஜினல் கம்யூனிஸ ஆட்சி அதிகாரத்தை பிடித்து விடுவோம் என்கிற கனவோடு எழுதிக் கொண்டிருக்கும் குழு. அவரவர் கொள்கையை எழுதுவது தவறில்லை. ஆனால் அவர்கள் பின்பற்றும் வழிமுறை? நேர்மையற்றது,மிகத்தவறானது

ஆசியாவில் இந்த மாவோயிஸ கம்யூனிஸம் ஆட்சி செலுத்திய இடங்களின் பின்னே ஒரு வரலாறு இருக்கிறது. எங்கெயெல்லாம் புத்த/பவுத்த மதத்தின் செல்வாக்கு இருந்ததோ அங்கு தான் இவர்களின் ‘சரக்கு’ மிக ஈஸியாக செல்லுபடியாகி இருக்கிறது. எளிமையாக ஊடுருவி அதிகாரத்தை பிடிக்க முடிந்திருக்கிறது. உதாரணத்திற்கு சீனா, திபெத், வியட்நாம், தற்போது நேபாளம்……….  இவர்களுக்கு மேடை அமைத்து கொடுத்தது வேறு யாருமில்லை. நம்ம ‘புத்த மகான்’ தான்.

அரசப்பதவிகளை உதறித் தள்ளிவிட்டு  துறவியான புத்தர் தன்னுடைய சீடர் போர்க்களத்தை வேடிக்கை பார்ப்பதற்காக சென்றபோது அதுகூட கூடாதென்று தடுத்தார்.வியாட்நாமை பிரான்ஸ்,அமெரிக்க்கா போன்ற வல்லரசு நாடுகள் ஆக்கிரமித்து கொடுமையான போரை அவர்கள் மீது திணித்தபோது புத்த பிக்குகள் எதிர்த்து ஆயுதமேந்தி போராடவில்லை. புத்த மதமும் அப்படி அவர்களுக்கு கற்றுக் கொடுக்கவில்லை. மாறாக புத்த பிக்குகள் தன்னை தானே எரித்து தற்கொலை செய்துக்கொண்டு போராட்டம் நடத்தினார்கள்.அனுதாபப்பட்டு ‘உச்சு கொட்டி’ எழுதிய தலைப்பு செய்திகளாக பத்திரிக்கையில் வரமுடிந்ததே தவிர தீர்வு கிடைக்கவில்லை.

அமெரிக்காவின் அராஜக போருக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து வியாட்நாமிய புத்த பிக்கு தீக்குளித்து தற்கொலை செய்து போராட்டம் நடத்திய புகைப்படம்.


ராணுவப்போராட்ட அரசியலுக்கு புத்த மதத்தில் இருந்த வெற்றிடத்தை நிரப்ப அங்கு கம்யூனிஸ போராளிகள் தேவைப்பட்டார்கள்; வல்லரசுகளுக்கு எதிராக போராடினார்கள். புத்த மதத்தையும் சேர்த்து வென்றார்கள். அமெரிக்கா மட்டுமல்ல புத்த மதமும் தான் வியட்நாமிய அரசியலிருந்து வெளியேறியது. அந்த இடத்தை கம்யூனிஸ கொள்கை பிடித்துக் கொண்டது. ஆக்கிரமிப்புகளுக்கு எதிராக போராடிய கம்யூனிஸ்ட்கள் மிகப் பெரிய ஆக்கிரமிப்பு சக்தியாக இருந்து சொந்த நாட்டு மக்களை அகதிகளாக்கி அவர்களின் மதநம்பிக்கையை அழித்து, அடக்கி ஒடுக்கியிருக்கிறார்கள்.

சீனாவில் ‘சீன மக்கள் குடியரசு’ என்ற பெயரில் மவோ ஆட்சியில் அமர்ந்த கையோடு திபெத் பற்றிய தனது ஆக்கிரமிப்பு கொள்கையை அறிவித்தது.“திபெத் ஆக்கிரமிக்கப் படவேண்டும்; அதன் தாய்நாடான ‘சீன மக்கள் குடியரசோடு’ திபெத் இணைக்கப்பட வேண்டும். சீனாவின் ஒரு பகுதி தான் திபெத். இதில் எந்தவித சந்தேகமும் இல்லை” என்று அறிவித்து “சுதந்திர நாட்டின் மீது ஆக்கிரமிப்பு போர் தொடுப்போம்” என்றது.

நவம்பர் 2,1949-ல் திபெத்திய வெளிநாட்டு அமைச்சகம் ஒரு கடிதத்தை மாவோவுக்கு அனுப்பிவைத்தது. அதன் சாரம் இதுதான்:-

திபெத் ஒரு வித்தியாசமான நாடு.திபெத் முழுக்க முழுக்க புத்த மதம்ஆழமாக பரவியுள்ளது.தலாய் லாமா அவர்களின் தலைமையில் திபெத் இயங்கி வருகிறது.முந்தைய காலம் தொட்டு இன்றைய தேதிவரையில் திபெத் தனிநாடாகவே இருந்து வந்திருக்கிறது.திபெத்தின் அரசியல் நிர்வாகம் எந்தவொரு வேற்று நாட்டினரின் அதிகாரத்துக்கும்உட்பட்டிருக்கவில்லை. திபெத், தம்முடைய பிரதேசங்களை தாமாகவே பாதுகாத்துக் கொள்கிறது. இது ஒரு மத நம்பிக்கையுள்ள நாடு.


எந்த விளக்கத்தையும் கேட்க மாவோ தயராக இல்லை. ஜனவரி 1,1950.அதிகாலையில் கரகரத்த குரலில் ரேடியோ பீகிங் இந்த வருடம் செம்படைக்கு ஒரு முக்கியப் பணி ஒதுக்கப் பட்டிருக்கிறது. திபெத் கைப்பற்ற படவேண்டும் உடனடியாக போரை தொடங்கியது. அதுவும் எப்படி?????? திரும்பத் திரும்ப வானொலியிலும் துண்டறிக்கைகளிலும் தன்னை ஒரு ஆக்கிரமிப்பு சக்தியாக காட்டிக் கொள்ளமால்,திபெத்தை விடுவிக்க வந்த நண்பனாகக் காட்டிக் கொள்ள முனைந்தது மவோவின் ஆக்கிரமிப்பு படை.

மாவோ உறுதியான குரலில் திபெத்துக்குச் சில வாக்குறுதிகளை அளித்தார்.(பின்னர் கொடுத்த வக்குறுதிகள் எதுவும் கடைபிடிக்கப்படவில்லை)

1.திபெத்திய லாமாக்கள் மற்றும் பொதுமக்களின் சொத்துக்கள்பாதுகாக்கப்படும்;மத நம்பிக்கைகள் பாதுகாக்கப்படும்.

2.லாமாக்களின் கோயில்கள் பாதுகாக்கப்படும்.

3.திபெத்தின் தற்போதைய நிர்வாகத்திலும் ராணுவத்திலும் எந்தவித மாற்றங்களும் செய்யப்பட மாட்டாது.

4.திபெத்தியப் படைகள் சீனாவின் பாதுகாப்புப் படைகளுடன் ஒன்றிணைக்கப்படும்.அனைத்து லாமாக்களும் அதிகாரிகளும் அவர்களது பதவிலேயே தொடர்ந்து நீடிக்கலாம்.

5.எந்தவிதமான முன்னேற்ற ஏற்பாடாக இருந்தாலும் அது திபெத்தியர்களைக் கலந்தாலோசித்த பிறகே நடைமுறைப்படுத்தபடும்.

1951-ல் சிறிய எதிர்ப்புகளைத் தகர்த்துவிட்டு திபெத்துக்குள் நுழைந்ததுசெம்படை. முதன்முறையாக சீனாவின் தலைமையை திபெத் ஏற்றுக் கொண்டது., ஆக்கிரமிப்பு சக்திகளுக்கு அடிபணிந்தது.(அன்று பணிந்த திபெத் இன்று வரை விடுபடவில்லை)

திபெத்தில் அரசியல் ஆட்சி அதிகாரத்தை வலுவாக பிடித்தபிறகு தங்கள் கொடுத்த வாக்குறுதிகளுக்கு மாற்றமாக ‘மவோ’ கம்யூனிஸ்ட்கள் தங்கள் வேலையை காட்ட ஆரம்பித்தார்கள்…..

1.புத்த மதத்துக்கு சொந்தமான மடங்களின் சொத்துக்கள், நிலங்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டன. திபெத்தியர்கள் மீது புத்தமதம் செலுத்திவரும் நம்பிக்கையை அழித்து விட சீனா துடித்தது. மதத்தலைவர்கள் முக்கியத்துவத்தை இழக்க வைக்கப்பட்டு கேவலப்படுத்தப்பட்டனர். புத்தமதத்துக்கு எதிரான கருத்துக்களைப் போதிக்கும் புத்தகங்கள் திபெத்துக்குள் பெருமளவு கொண்டுவரப்பட்டு விநியோகிக்கப்பட்டன.

2.பொற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளை மடாலயங்களுக்கு அனுப்பும் வழக்கத்தை நிறுத்தச் சொன்னார்கள் கம்யூனிஸ்ட்கள். மடாலயங்களுக்கு அனுப்பப்படாத குழந்தைகளுக்கு நவீன கல்வி அளிக்கப்படும் என்றார்கள்.

3.அரசாங்கம் ஏற்று நடத்தும் ஒரு சில மடாலயங்கள் தவிர்த்து(!?) பிற புத்த மடங்களை பொதுமக்கள் வேறுவகையில் உபயோகப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.(இவர்கள் தான் தாலிபான்கள் புத்த சிலையை இடித்ததை கண்டிக்கும் மகா உத்தமர்கள்)

4.மதச்சடங்குகள் அனைத்தும் நிறுத்தப்பட வேண்டும் என்றார்கள்.

5.பிரார்த்தனைக் கொடிகள்,ஊதுபத்திகள் போன்றவை ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என்றார்கள்.

6.தலாய் லாமாவின் அனைத்து புகைப்படங்களையும் மக்கள் அழித்து விட வேண்டும் என கூறினார்கள்.

உச்சகட்டமாக தலாய் லாமாவின் அதிகாரத்தை மாவோயிஸ சீன அரசு ரத்துசெய்தது.தலாய்லாமா மற்றும் திபெத்திய பழைய அரசாங்க பிரதிநிதிகள்இந்தியாவிற்கு தப்பி அகதிகளாக வந்தனர். அதற்கு பிறகு இலட்ச கணக்கான திபெத்திய மக்கள் அகதிகளாக இந்திய எல்லைக்குள் வந்தவண்ணம் இருந்தனர். (இன்றும் அகதிகளாக இருக்கின்றனர்.)

தலாய்லாமா தப்பி இந்தியா வந்தபோது நேரு அவரை சந்திக்கிறார்

இதனிடையில் லாமா கிளம்பிய மறுநாள் விடிந்ததும் சீன படைகள் அரண்மனையை சுற்றி வளைத்தன. ஆனால் லாமா தப்பிவிட்டார் என்ற செய்தி கிடைத்தது. திபெத் எங்கும் அவரை தேடும் பணி தீவிரமானது. எல்லைகள் எல்லாம் அடைக்கபட்டன. அவருக்கு ஆதரவானவர்கள் கொல்லபட்டனர். இந்த கொடுமையான செய்கையால் சுமார் 87000 திபெத்தியர்கள் கொல்லபட்டனர். மேலும் 27000 பேர்கள் கைது செய்யபட்டு சிறையில் அடைக்கபட்டனர்.

இலங்கையின் ஈழதமிழ்மக்கள் சில நாடுகளில் அகதிகளாக இருப்பது போலவே1952 லிருந்து இவர்களும் அகதிகளாக திரிகிறார்கள். நாடு கடந்த திபெத் அரசாங்கத்தை நிறுவி அதற்கு பிரதமரையும் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்கிறார்கள்

நாடு கடந்த திபெத் பிரதமர் (கெலோன் டிரிப்பா)லாப்சங் சங்கே-தலாய்லாமா

அன்று மவோ தொடங்கி வைத்து அகதிகளாக விரட்டியடிக்கப்பட்ட இந்த மக்கள் 60 வருடங்களாக அகதியாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். தனதுகோரிக்கையை சீனா செவி சாய்த்துவிடும் என்று போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.ஆனால் சீனா இதுவரை செவிசாய்க்கவில்லை. தேசிய இன விடுதலையை பற்றி வாய் கிழிய பேசும் கம்யூனிஸ்ட்களும் கள்ள மவுனம் சாதிக்கிறார்கள்.

இதே கம்யூனிஸ்ட்கள் ஆப்கானிஸ்தானை ஆக்கிரமித்தபோது கதற கதற அடித்து கம்யூனிஸ்ட்களை ஆப்கானியர்கள் வெளியேற்றியதை இந்த திபெத்தியர்கள் முன்மாதிரியாக கொண்டு செயல்பட்டால் ‘கம்யூனிஸ சர்வதிகார அரசாங்கத்திடமிருந்து’ விடுதலை கிடைக்கும்.